پر پر میشوند ، گُل بَرگ هایِ جوان را می گویَم در فرو افتادنِ هر گُلبرگ عجزُ ناله یِ ساقه ها شنیده میشودو امان از سکوتِ باغبان دلِ ریشه را میلرزاند و من این روزها، آرامم در عین آشوبو آشوبم در عینِ نگرانی و نگران در عینِ صلابت ببین سی سالگی ام را به پاییز تکیه کرده ام ببین من را، سپیدیِ برفِ موهایِ سیاهم رادختری به تنهایی ماه

این پایان نامه لعنتی، که نه میشینم پاش نه وقتی میشینم حالِ کار کردنش رو دارم ، واقعا توش موندم ینی نمیدونم باید چکارش کنم حالم گاهی ازش بهم میخوره . اصلا راضی نیستم بدم کسی دیگه انجامش بده ولی هیچ گونه انگیزه ای هم واسه ادامه ش ندارم

از امروز رژیم میگیرم، اونم سخت .

فایده نداره، چقدر با این همه خوردن به بدن خودم باید ظلم کنم ؟

صبحونه کم خوردم شروع کردمدیگه ، به امید خدا ببینمامروز چی میشه ، باید کالری تموم خوردنیهامو بشمارم